Ik heb een geweldige week gehad in Glastonbury. Ik vind mezelf achter mijn computer en het gevoel komt helemaal terug alleen het verwoorden van dat gevoel gaat erg moeilijk. Dus ben ik uiteindelijk begonnen bij het begin, daar waar ik in een week tijd mijn koffer 3 keer in en uitgepakt heb om vervolgens alles weer over te laden in een andere koffer. Gaandeweg ging het beter en gaven mijn vingers woorden aan mijn gevoel. Ik wil 1 moment met jullie delen. Het moment waar het voor mij begon.

Zondag wilde ik een rustig dagje houden. De dag daarvoor was een leuke maar drukke dag en ik dacht ik heb nog 6 dagen de tijd dus even een dagje rustig aan. We gingen met een aantal van de groep naar de White Spring. Een mooie plek, een mooie grot met daarin een waterbron, een Hern-tempel en een Gaia-tempel. Ik liep naar binnen en een aantal mensen van onze groep waren bij Hern aan het drummen. Ik ging ook bij Hern zitten en sloot mijn ogen. Ik opende mijn ogen en voor ik het wist barsttte ik in huilen uit. Ik wist niet wat me overkwam maar liet het komen. Een bepaalde energie gierde door mijn lijf, opgewekt door de drums, aangewakkerd door de chants die gezongen werden.

Diepgewortelde blokkades werden opgeheven, verdriet wat opgesloten zat wist te ontsnappen. Ik hoorde een mannenstem chants zingen gevolgd door een vrouwelijke stem. De drums gingen harder en sneller en mijn ademhaling ging mee, mijn tranen bleven komen. Ik weet niet hoelang ik daar gezeten heb maar ineens keek ik op en stond 1 iemand van de groep voor me, ik heb haar een tijdje vastgehouden en mee dat het drummen minder werd zakte mijn gevoel ook weer.

Ik heb nog even ter afsluiting nog even alleen gedrumd bij Hern en ben naar buiten gegaan.

Dit was een hele bijzondere ervaring. Dit was voor mij het begin. Het begin van de reis naar binnen, voor ik door kon gaan moest er een hoop opengemaakt worden. Toen ik daar zat hoorde ik Hern zeggen 'neem mij in je, voel mij' en dat heb ik dan ook gedaan. De dagen hierna waren mooi, bijzonder maar emotioneel heel zwaar. Maar de opening in White Spring zal ik nooit vergeten.

White Spring wordt door vele gezien als een plek waar veel negativiteit hangt. Het klopt dat er veel gebroken mensen komen en die energieen blijven daar hangen, de energie is per definitie niet negatief. Ik kan niet anders zeggen als dat ik daar alleen maar positieve ervaringen heb mogen beleven. Daar zijn mijn deuren open gegaan, daar ben ik mijn reis naar binnen begonnen, daar heeft mijn mannelijke kant ruimte gemaakt voor de vriendschap met mijn vrouwelijke kant. Volledig balans is er nog niet maar ze hebben elkaar leren kennen en ze vinden elkaar lief en ik weet zeker dat ze ooit nog gaan trouwen..:-)

Het was een mooie week, met vele mooie ervaringen en een bijzondere groep mensen.

Brightest Blessings

Brenya

LENTE PICKNICK OP ZONDAG 15 MEI

Samen met Between Sisters organiseren wij op deze zondag een leuke dag waar gezelligheid en verbinding met elkaar voorop staat. Samen kletsen, ervaringen delen, eten, muziek maken, luisteren en lachen. Kortom, we gaan de lente vieren.

Ondanks dat Between Sisters nog niet zo lang bestaat, hebben wij al vele fijne en bijzondere mensen mogen ontmoeten die ons hebben geraakt. We hopen dat we jou die zondag mogen verwelkomen en neem gerust iemand mee.

Deze zondag is er gewoon voor jullie en voor ons.

De lokatie is de Lek in Vianen en vanaf 13.00 uur ben je meer dan welkom.

Deelname is natuurlijk helemaal gratis. Als je ons een mailtje stuurt, dan krijg je de routebeschrijving toegestuurd. contact@betweensisters.nl

Wat mag je allemaal meenemen:

Moeder Aarde buffet

We vragen aan iedereen om iets te eten en/of te drinken mee te nemen wat me met elkaar kunnen delen en na afloop als offer kunnen begraven in de aarde van onze Moeder. Gezamenlijk ontstaat er zo een Moeder Aarde buffet. We willen je vragen om zoveel mogelijk vers en gezond voedsel mee te nemen. Bij voorkeur van biologische kwaliteit en/of met liefde thuis gemaakt.

Bestek

We willen je vragen om je eigen bord, bestek en beker mee te nemen naar de picknick.

Zitten

Er zijn geen zitplaatsen op de locatie aanwezig. Neem eventueel een opvouwbaar stoeltje, kussen of deken mee om (droog) op te kunnen zitten. Misschien heeft iemand kleine tafeltjes… Wij zullen een grote tafel meenemen waar we al het gezamenlijke eten mooi op kunnen neer zetten.

Drums en muziekinstrumenten

Neem gerust jouw drum mee want je kunt mee drummen indien je dit wenst. Als je zelf een ander instrument bespeelt wat draagbaar is mag je die ook meenemen. Alles is welkom om van deze dag iets bijzonders te maken. Als je gewoon wilt genieten van de aanwezige instrumenten is dat natuurlijk ook helemaal goed.

Speelgoed voor de kinderen

Ook de kleintjes zijn meer dan welkom om samen met papa en mama te komen picknicken.

Wij hopen jullie op deze zondag te verwelkomen

In Liefde en Licht

Brenya, Gadesha en Holly

Brenya's Ravennest

Mogen de regendruppels zacht op je gelaat vallen,
mogen de zachte winden je geest verfrissen,
mogen de zonneschijn je hart verlichten,
mogen de dagelijkse taken licht op je drukken,
en moge de Godin je in liefde omhullen.

Wees Welkom    

Heb je vragen? Opmerkingen? Of wil je gewoon
je verhaal kwijt kun je mij mailen naar onderstaand adres

Brenya.pc@hotmail.com

Het oude jaar valt langzaam in slaap zodat het nieuwe jaar kan ontwaken. Langzaam wordt het weer licht, langzaam wordt het weer warmer zodat alle zaadjes die gezaaid gaan worden mogen uitkomen en uiteindelijk prachtig mogen gaan bloeien.

Ik wens iedereen heel veel liefde in het nieuwe jaar, voor je naaste, voor elkaar maar vooral voor jezelf. Dat er maar veel inzichten mogen komen waar een ieder weer een stapje verder mee komt. Dat het maar een jaar mag worden vol nieuwe ideeen, ontdekkingen en bovenal een gezond nieuw jaar met natuurlijk hele mooie, magische momenten.

Be Blessed

In love and light

Brenya

Yule 18 december 2010

 
Zonder weerga een van de mooiste momenten in het jaar, het moment dat de dagen weer gaan lengen en wij weer na de donkere periode uit kunnen kijken naar een tijd van ontkieming en spirituele groei, een tijd van het weer tot leven komen na deze rustige en donkere periode.

Aan dit feest ligt de mythe ten grondslag van de Godin die uit haar slaap (herfs/winter) ontwaakt en bemerkt dat zij zwanger is. Het kind dat zij "draagt" is de zonnegod. Vanaf dat moment zal de Zon elke dag weer wat langer schijnen en de winter verdrijven. Van oudsher wordt dit door vele gevierd en met respect afscheid genomen van de tijd van bezinning en rust. Er is weer een tijd aangebroken van ontkieming, het uit de schulp kruipen en tot ontplooiing komen.

Wij willen graag met jullie stilstaan bij dat moment op 18 december in de Scottish Barn te Molenhoek.

Wij zullen die avond zorgen voor diverse gratis koude en warme hapjes. De avond zal in het teken staan van de 4 elementen, water, vuur, lucht en aarde, buiten zullen er vuren zijn, het is mogelijk om gratis mee te doen aan enkele workshops, zoals het maken van wastekeningen, wierook en kaarsenmagie. Er zullen enkele mediums zitten die gratis door middel van Tarot, runen e.d. uw vragen kunnen beantwoorden.

 
Vanwege het grote succes en dat het feest eigenlijk niet compleet is zonder Abe de verteller, hebben wij hem dit jaar ook weer uitgenodigd en gevraagd om op zijn eigenzinnige en sublieme wijze ons weer in de ban te brengen van zijn prachtige verhalen. U zult vermaakt worden met een drummeditatie (earthbeat), ook zal Christy de danseres op ongekende wijze een dans uitvoeren, gebaseerd op de viering. Het zal erg leuk zijn, als er mensen bij zijn die hun eigen drum meenemen en gezamenlijk met de drummers een stukje muziek maken. Uiteraard zal er gelegenheid zijn om rond te neuzen en een dansje te doen.

 
Wij hopen dat je die dag nog open hebt staan en wij je kunnen verrassen met een prachtige avond. Het is belangrijk in verband met de beperktheid van de ruimte om zich via email aan te melden op tar@online.nl , wij zullen uw inschrijving dan per email bevestigen.

 
De bijdrage voor die avond komt op € 15,00 pp , hiervoor bieden wij u dan ook een onvergetelijke avond op een prachtige mystieke locatie met gratis entertainment.
Meld je zo snel mogelijk aan en verzeker jezelf van een fantastisch avond, vol is vol!

Blessings en tot Yule,

Brenya

namens de Cirkel van de Godin

Gisteravond hebben we (Between Sisters) de voorouder-ceremonie gevierd aan het water.
Iedereen had wat eten meegenomen en dit werd op de tafel gezet. Tijdens de ceremonie mocht iedereen een bloem pakken en vertellen voor wie deze bestemd was.

Ik vond het erg mooi om te zien hoe open iedereen was. Er waren ook een aantal kinderen en zelfs zij deden mee, ik voelde zoveel liefde van de nabestaande naar hun dierbare echt geweldig om dit mee te mogen maken.
Zo bijzonder om te zien dat er de behoefte is om diegene die ons voor zijn gegaan te herdenken op deze speciale manier.

Tussendoor werd er muziek gemaakt, na afloop hebben we nog  gezamelijk gegeten van alle heerlijke gerechten die iedereen meegenomen had en samen alles opgeruimd.

Het was een bijzonder mooie avond met een mooie groep mensen. Iedereen dank je wel voor jullie aanwezigheid en jullie bijdrage.

Be Blessed

Brenya

Waar:     aan de Lek in Vianen

Wanneer:  zaterdag 30 oktober 2010

Tijd:    Van 17.00 tot ongeveer 19.30 uur

Met twee oogstfeesten achter de rug zijn we nu onderweg naar het laatste oogstfeest van het jaar namelijk Samhain.

Samhain is het Keltische nieuwjaar en markeert het begin van de winter. Bij de Kelten wordt dit feest gevierd op de 1ste volle maan rond 31 oktober. Traditioneel duurt dit feest 3 dagen. Namelijk de dag ervoor, de dag zelf en de dag na volle maan.

De nacht van Samhain is de nacht waarop de grens tussen de wereld van de levenden en die van de doden zo dun is dat contact tussen beiden werelden mogelijk is. De mistige nachten en de ochtend nevelen worden gezien als de sluiers van het verleden en de toekomst. Met Samhain eren wij onze voorouders en allen die ons voor zijn gegaan.

Vanuit Between Sisters verzorgen wij bij het vallen van de avond een Samhain ritueel. We zullen stilstaan bij onze dierbaren en onze voorouders en hun danken voor hun wijsheid, inzichten en bescherming.

Vier samen met ons dit Keltisch ritueel. Als je een instrument bespeelt neem die mee en deel jouw passie met ons. Ook gedichten of verhalen zijn meer dan welkom.

We zullen de avond vanaf 17.00 uur starten, de plek waar we verzamelen wordt nog in een makkelijke routebeschrijving verwerkt en zal tegen die tijd naar je worden toegezonden. Na afloop van het ritueel eten we samen. 

Aan deze avond zijn geen kosten verbonden. We zouden het wel heel fijn vinden als je ook iets te eten mee zou nemen. Graag eten wat we makkelijk met elkaar kunnen delen en achter kunnen laten voor Moeder Aarde en haar bewoners. Wij zorgen voor de thee en de sfeer!

Opgeven kan zoals altijd via een mailtje naar contact@betweensisters.nl met je naam en telefoonnummer. 

Wij hopen je (wederom) te mogen ontmoeten, In Liefde en Licht

Between Sisters,

Brenya, Gadesha en Holly

http://betweensisters.hyves.nl

http://twitter.com/Between_sisters

Het zit er weer op, Castlefest 2010.

Het waren weer hele mooie dagen, het is geweldig die eerste dag van het festival…I je auto er naar toe rijden, aankomen, parkeren, dan met iedereen lopen naar de ingang en dan is daar de bekende tunnel 'de tunnel van verwondering' noemde mijn sister het en dat is ook zo. Op het moment dat ik daar loop en die tunnel komt in zicht verschijnt er een lach op mijn gezicht, krijg ik een gevoel van vrijheid en voel ik me vrolijk en dan door de poortjes op het terrein..dan een intens gevoel van thuiskomen.

Dit jaar was een beetje bijonder want voor het eerst ging mijn zoontje van twee ook mee. 

Ik had zonnebloemen meegenomen als offer voor de wicker-phoenix. Deze heb ik samen met peuter bij de phoenix gelegd. Ik ging op 1 knie voor de phoenix zitten en automatisch deed Peuter dit ook. Ik keek hem aan en hij stond weer op en hij keek alsof hij niet wist wat hij moest doen. Ik zei hem dat als hij op zijn knietjes wilde zitten dat hij dit best mocht doen en dit dit hij dan ook gelijk. Samen legde we de zonnebloem in de phoenix. Dit was voor mij echt een heel bijzonder moment.

Peuter heeft dit jaar ook zijn allereerste pentagram gekregen waar hij erg trots op was.

Verder natuurlijk weer genoten van Scrum en een traan gelaten toen zij Field of Athenry speelde.

Castlefest, home away from home…till next year!

Dit is een blog die mijn bezoekers misschien niet gewend zijn van mij maar toch wil ik het graag delen.

Ongeveer 3 weken geleden kreeg ik een stressaanval, een enorme druk op mijn borst, kortademig, krampen in mijn buik en nog veel meer klachten. Het was mijn lichaam die zei 'STOP tot hier en niet verder'. Ik wist niet wat me overkwam, ik dacht letterlijk dat ik dood ging. Ineens bevond ik mij in een woeste zee van emoties die mij alle kanten op voerde en ineens stond alles stil…Ik wist niet meer wat te doen, vooruit? achteruit? links of rechts? Ik zat vast…

Ik 'mocht' me niet ziek melden, wel een aantal roostervrije dagen gehad. De reden dat ik niet ziek kon zijn is dat ik in het afgelopen half jaar al eerder 'ziek' gemeld was omdat het prive heel slecht ging. Achteraf  gezien waren dat al voortekenen om een stap terug te doen, maar ik ging maar door en door en dacht alles wel aan te kunnen. 3 weken geleden bleek dus dat dit niet zo was.
Mijn baas gaf mij de ruimte om halve dagen te gaan werken, ik wilde zelf ook aan het werk blijven maar voorlopig geen hele dagen en met de vrijheid dat als het echt niet ging dat ik zonder pardon naar huis kon gaan.

De eerste dag op het werk was drama, huilen, huilen, allerlei emoties, boosheid, frustratie enz. Ik ging in gesprek met mijn chef en dat gesprek liep op niets uit. Er vielen zinnen zoals 'je zit in een slachtofferrol' 'je bent niet redelijk' 'ik vind het niet eerlijk dat je zo boos doet', en ja, zelfs werd er tussen neus en lippen door gezegd dat de grote baas hier geen boodschap aanhad, mijn prive moest prive blijven en als dat niet kon kon de grote baas wel eens moeilijk gaan doen over mij als werknemer. Gelukkig was er een aantal collega's/vrienden die precies hetzelfde had en die wist dus precies waar ik het over had en ik kon goed met hen praten.

Je kunt je misschien voorstellen, als je al het gevoel hebt vast te zitten, geen kant op kan, allerlei emoties die oncontroleerbaar opkomen en je krijgt dat soort zinnen naar je hoofd dat je je ontzettend in een hoek gedrukt voelt. Je zit zo vol en tegelijkertijd ben je leeg en op dat moment kun je absoluut geen begrip opbrengen voor de zakelijke kant. Je voelt je zelf ook totaal niet begrepen.

Dan ga je via je werk met een professioneel iemand praten en hoor je zinnen zoals 'je denkt te veel' 'daar moet je mee stoppen' 'hoe ga je dat doen?' Als ik antwoord op al die vragen had ik niet in deze situatie gezeten. Dit was dus ook geen succes. Vervolgens word ik gebeld door iemand van werk die vraagt hoe het gaat. Die dag zat ik zo vast in in alles, alles wat klote, en emoties had ik niet meer onder controle. Dit gesprek was ook allesbehalve rustgevend.

Nu loop ik bij een acapuncturist en bij een hypnotherapeut waar ik erg veel baat bij heb en het gaat steeds beter. Ik heb de bodem van de put bereikt dus de enige weg is omhoog.

Dit is niet van een nacht en een dag gekomen. Ik heb een drukke baan, werk met veel verschillende mensen, waar ook af en toe veel agressiviteit heerst en waarin ik onregelmatige diensten werk, daarnaast zat ik in een relatie die om verschillende reden niet goed ging die ik uiteindelijk verbroken heb. Dan heb ik ook nog een kleintje waarvoor gezorgt moet worden en nevenactiviteiten die gedaan moeten worden en …en…en….voor je het weet zit je bij de dokter.

Ik ben verbaasd dat er zo weinig medeleven en begrip is in de omgeving. Mijn indirecte baas heeft er alles aan gedaan om mij wat meer rust te geven maar tegelijkertijd 'moest ik maar zorgen dat ik alles op orde kreeg'. Het heeft me ontzettend aangegrepen dat er voornamelijk gekeken wordt naar de zakelijke kant. Er wordt wel gezegd dat ze jou als persoon, als mens, proberen te helpen maar altijd met het doel je weer zo snel mogelijk aan het werk te krijgen. En als dat niet snel genoeg gaat heb je een probleem…nog 1.

Het heeft me als mens erg aangegrepen dat ik me er dieper in ben gaan verdiepen. Het valt me op dat veel mensen hier mee te kampen hebben, onbegrip van vrienden/familie en werk en ja, zelfs ontslag. Het is niet zichtbaar, je draagt geen gips, je hebt geen blauwe plekken of loopt niet mank, het is niet zichtbaar dus het is er niet.

Mensen in de omgeving en werkgevers hebben geen idee wat ze diegene aandoen die overspannen zijn, een burn-out hebben, kortom vol van stress zitten. Ik wens dit niemand toe, maar soms, heel soms, denk ik toch bij bepaalde mensen 'ik hoop stiekum dat zij het zelf een keer hebben zodat ze daadwerkelijk kunnen ervaren wat het is'. Ik begrijp dat het voor degene moeilijk te behappen als omdat zij dit gevoel nooit hebben ervaren maar alsnog in veel gevallen lees ik en heb ik ervaren dat menselijk medeleven erg ver te zoeken is.

Soms denk je alles alleen te kunnen, alles wel aan te kunnen maar waak ervoor, en zie het niet als een zwakte om hulp te zoeken zie het als een kracht die je hebt om eruit te komen! Ik ben gezegend met een handvol lieve vrienden die mijn 'klaagzang' zonder vooroordelen hebben aan gehoord en er voor me waren in tijden dat ik ze nodig had.

Ik ben er langzaam aan het uitklimmen en het gaat zeker goedkomen. Door dit voorval heb ik bepaalde mensen in een heel ander daglicht gezien, zo ook mijn leven, als ik hier helemaal uitkom ga ik ook hele andere wegen inslaan! Wegen die mij meer rust en voldoening in mijn leven zullen geven.